drezpect:

drezpect:

Onu ilk gördüğümde beynimdeki herşey sustu.

Tüm sesler, yenilenen görüntüler yok oldu.

Obsesif kompülsif bozukluğunuz varsa, sessiz zamanlarınız pek olmuyor.

Yataktayken bile düşünüyorum:

Kapıları kilitledim mi? Evet.

Ellerimi yıkadım mı? Evet.

Kapıları kilitledim mi? Evet.

Ellerimi yıkadım mı? Evet.

Ama onu gördüğümde, tek düşünebildiğim dudağının kıvrımıydı.

Yada yanağına düşen kirpiği-

Yanağına düşen kirpiği-

Yanağına düşen kirpiği.

Onunla konuşmam gerektiğini biliyordum.

Otuz saniye içinde ona altı kez çıkma teklifi ettim.

Üçüncüden sonra kabul etti. Ama hiç biri doğru gelmedi. O yüzden devam etmek zorunda hissettim.

İlk buluşmamızda, zamanımı onunla konuşmak yada yemeğimi yemek yerine, tabağımdaki yemeği renklerine göre ayırmakla geçirdim.

Ama bunu sevdi.

Günde ona on altı kez yada yirmi dört kez elveda öpücüğü verişimi sevdi.

Eve yürümemin kaldırımdaki çatlaklardan dolayı uzun sürüşünü sevdi.

Beraber aynı eve taşındığmızda, kendini güvende hissettiğini söyledi. Kapıları on sekiz kez kilitlediğim için hırsız giremiyeceğini düşünüyormuş.

O konuşurken hep onun ağızını izledim-

Konuşurken-

Konuşurken-

Konuşurken.

Beni sevdiğini söylediğinde, dudaklarının kenarları yukarı doğru kıvrılırdı.

Geceleri, yatağa uzanıp ışığı kapatıp açışımı, kapatıp açışımı, kapatıp açışımı izlerdi.

Gözlerini kapatıp gece ve gündüzün önünden geçtiğini hayal ederdi.

Ama sonra… Onun zamanını çok harcadığımı söyledi.

İşe geç kalmasına neden olduğum için ona çok elveda öpücüğü veremeyeceğimi…

Beni sevdiğini söylerken, dudakları dümdüzdü…

Kaldırımdaki çatlağın üstünde durduğumda, o yürümeye devam etti…

Geçen hafta annesinin evinde kalmaya başladı.

Ona bu kadar bağlanmama izin vermemesi gerektiğini, herşeyin bir hata olduğunu söyledi, ama…

Ona dokunduktan sonra ellerimi yıkama gereği duymamam nasıl bir hata?

Aşk bir hata değil, onun bundan kaçabilmesi ve benim kaçamamam beni öldürüyor.

Gidip yeni birini bulamam çünkü tek düşünebildiğim o.,

Genelde bir şeye çok takıntılı olduğumda, cildim de tomurcuklar görürüm.

Arabalar arasında ezildiğimi görürüm…

Kafama taktığım tek güzel şey oydu.

Uyandığımda onun direksiyonu tutuşunu düşünmek istiyorum.

Duşu, kasa açarmış gibi açışını.

Mumları üfleyişini-

Üfleyişini-

Üfleyişini-

Üfleyişini.

Artık, düşündüğüm şey onu başka kimin öptüğü.

Nefes alamıyorum çünkü o adam onu bir kez öpüyor ve mükemmel olması umurunda bile değil!

Onu çok istiyorum…

Kapılarımı kilitlemiyorum.

Işıklarımı kapamıyorum.

obsesif kompülsif bozukluğu yani takıntı hastalığı olan birinin yazdığı ve bence harika olan şiir.

VİDEO: http://www.youtube.com/watch?v=vnKZ4pdSU-s

(siyahtancocuk gönderdi)

O değil de 4.sınıfta şizofren bir arkadaş grubum varmış aq. Bi kız vardı grubun lideri bende o zamanlar yardımcı lider falanım işte. Bir coolluk var yine bende tabi. Kız bir gün elinde saman kağıdına yazılmış bir mektupla geldi. “Hogwarts mektubum geldi” diye, kağıdı açtım bildiğiniz hani Harry’e gelen mektupla aynı nerdeyse. Alıncak kitaplar bile yazıyor. Biz de saf gibi oha falan dedik böyle. Şiz olmak bunu gerektirir çünküm. Neyse kız nasıl gitceğini bile bulmuş abi, okulun bahçesinde duvarda bir delik buldu, deliğe parmağını bastırdı, bir kaç kelime söyledi değişen bir şey yok bekliyoz büyülü bir şeyler olsun. Sonra kız açtı gözünü “Merhaba ben klonum, gerçeğim burada yokken dikkat çekmesin diye geldim” dedi. Aq biz yine ohalarda. İşte dünyada neler yapılıyor napcam ne etcem bilmiyorum falan diyor kız, abi bizde inanıp öğretmeye kalktık iyi mi? Sonra ertesi gün kız hepimize mektup getirmez mi? Oo Hogwarts yolcusu kalmasın gençler kafasındayız. Neyse bizde gidiyoruz işte klonlarımız kalıyor burada. Bir kaç hafta mı desem, ay mı desem, sene mi desem bilmiyorum bu böyle devam etti, bize geldiler bunlar bir gün. Arkadaşız oyun oynamaya gelcekler tabi. Kız bizi odama kapatıp “öteki tarafta savaş var, acil gitmemiz lazım geçit dolapta” demez mi? Sırayla dolaba girip geçitten geçtik falan işte kurtardık öteki tarafı. Ertesi sene hepimiz olgunlaştık neyse ki bu mallıktan kurtulduk. Bu da böyle bir anım kankalar işte, ne zaman hatırlasam salakmışız der kahkaha atarım dknskxkskxnks

Ya nasıl guldum agakskaksjajsjsjsj

(Kaynak: brunomarsinikizi, moondies gönderdi)